Nawigacja
Główna
Forum
Biografie
Bannery
Szukaj
Kontakt
Fraszki
Ankieta
Twój kierunek na podróż marzeń to:

Wyspy Karaibskie

Wyspy Kanaryjskie

Australia

Japonia

Wyspa Wielkanocna

Ameryka Północna

Ameryka Południowa

Afryka

Indie

Inne

Pliki Cookies
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Zobacz prezenty okolicznościowe
Aktualnie online
Gości online: 14

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 3,166
Najnowszy użytkownik: Gregorynon

Wiersze, wierszyki i opowiadania

Portal poetycki Wierszek.pl. Dodaj swoje wiersze!

Tworzysz, ale nie ma kto cię NAPRAWDĘ wysłuchać i ocenić? Chcesz podzielić się swoją twórczością, poznać twórczość innych, zasięgnąć cennych rad, które pozwolą ci się udoskonalić? Chcesz wziąć udział w konkursach, a może i wygrać któryś? Chcesz poznać wartościowych ludzi? Dobrze trafiłeś! Tylko tu w przyjaznym gronie naprawdę złapiesz wiatr w żagle! Pomożemy zmienić bryłę w oszlifowany diament, a to wszystko w sympatycznej atmosferze, bez złośliwych docinków! Dołącz do przyjaciół po artystycznym fachu! Zapraszamy!

Boks reklamowy
Nawigacja
Artykuły » Satyra » Poetą być!
Poetą być!
Nie tak prosto poetą być wierzcie
i nie warto jak by się zdawało
bo choć świetlisz i czaisz co wokół
nie wiedziałeś co z tobą się działo;

***

Chcąc swą duszę dla ludzi otworzyć
solą ziemi być tej co marnieje
głowę rwałeś młócąc jej kłosy
w ziarno z którego chleba się nie je

Tak też w plewach mieszać je będą
w sieciach włóczyć gdy wczoraj te rwałeś
toczyć zmysły wygodnym knedleniem
tacy sami, co w twarz im sypałeś

Kiedy schedę swą pastwą porzucisz
na wiatr puścisz, ten co nie wraca
po witrynach zniweczeń rozwleczesz
tak w pohybel też pójdzie twa praca

Liśćmi twymi powłóczy po świecie
sypiąc iskry w kolejne drewutnie
wielu mówców wnet głos twój zagłuszy
raniąc bardziej i więcej, okrutniej

Choć szukając dróg wyjścia i szlaków
tytanicznie, nadludzko starałeś
armie kutych mocarnych cwaniaków
zaprowadzą tam, gdzie dojść nie umiałeś

Prędzej dusza od ciebie odwróci
nim zobaczysz pod czyją jest pieczą
wśród tych wielu co w proch się zmienią
jak szargają, szastają, złorzeczą
Napisane przez Spoks dnia maja 30 2013
Komentarze
#1 Helen

dnia maja 30 2013 16:21:48
ciekawy interesujący wiersz pełen spostrzeżeń refleksji i wniosków nad rzeczywistością jaką mamy..
mnie się podoba :
pozdrawiam Smile
#2 jolanta michna

dnia maja 30 2013 19:47:26
również bardzo się podobaWink
#3 mama80

dnia czerwca 07 2013 14:43:15
Bardzo ciężko się czytało, ale to tylko moje zdanie ogólnie jest ok .
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


Ekipa portalu Wierszek.pl:

1. Administrator główny Neonex - zarządzanie stronką od spraw technicznych i organizacyjnych.
2. Administrator główny Edit - moderowanie, publikowanie, edytowanie prac i newsów, zarządzanie portalem od strony organizacyjnej.
3. Administrator główny Resor - moderowanie, publikowanie, edytowanie prac i newsów, zarządzanie portalem od strony organizacyjnej.
4.Administrator piotrus88 - moderowanie, publikowanie, edytowanie prac i newsów, zarządzanie portalem od strony organizacyjnej.


Wierszek.pl - wiersze, wierszyki.

Administracja nie odpowiada za wiersze dodane przez użytkowników!

Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Ostatnie artykuły
planeta Wenus
PATRZĘ w SIEBIE
Czuć
Czas
Juz czas
....ooo
Koniec już....
Nie ma ..
Marzenia...
Po co nie wiem
Zapytazłem..
Zywot
nie udalo sie odesć
Cisza...
ehhh....
....
LordOfMetaphors - Pr...
nicocść...
to straszne
Nie wiem po co....
Boje sie....
Wariat o życiu
nie....da...
buu....
Po...
oo.....P
...ooo
lipton..me zle czyny...
ooo dowiedzialem sie..
nic
nie ma nic
nawet
Matko Boska Sejanska...
....
nieudacznik
Odał bym wszystko
Jestem....
Fajka pokoju
....
Nie żyjesz...
nie wiem...
eeeeeeeee
oooo jak....
Po co...
Po co...
ehhh....zywot nieszc...
Zło
oooolipa
co robic
nie umiem